NFU TRF | Kinderorthopedie (VUmc)

Grensverleggende geneeskunde voor topreferente patiënten

Kinderorthopedie (VUmc)

De kinderorthopedie in VUmc maakt deel uit van het WOK (werkgroep ontwikkeling kinderchirurgisch centrum). Alle orthopedische afwijkingen die bij kinderen voorkomen, kunnen in VUmc worden behandeld.

Een deel van de patiënten wordt verwezen door specialisten uit andere ziekenhuizen vanwege de extra kennis en ervaring in VUmc. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om aandoeningen van het heupgewricht, zoals Developmental Dysplasia of the hip (DDH), de ziekte van Perthes en Epifysiolysis Capitis Femoris (ECF, afglijden van het heupkopje).

Er zijn multidisciplinaire poli's en verbanden met onder andere de kinderrevalidatie, plastische chirurgie, kinderneurologie, klinische genetica en kinderradiologie. Tevens wordt er geparticipeerd in de werkgroep kindertumoren (wkt) in VUmc.

Wetenschappelijk onderzoek richt zich voornamelijk op Obstetrisch plexus brachialis letsel (OBPL), cerebrale parese (CP) en standsafwijkingen van de ledematen. Er is een nauw samenwerkingsverband met een stichting Skeletal Tissue Engeneering Amsterdam (STEGA) en met de VUmc-onderzoeksschool MOVE.

Daarnaast heeft de afdeling enkele speciale aandachtsgebieden:

de orthopedische afwijkingen bij hersenletsel, zoals spasticiteit (cerebrale parese) en beschadiging van de zenuwen naar de arm (obpl),
aangeboren en later ontstane afwijkingen aan de ledematen,
de klompvoet, in het bijzonder wanneer deze na eerdere behandeling terugkeert of wanneer deze voorkomt in het kader van syndromen.

Ook rugafwijkingen vormen een aandachtsgebied. Meer hierover elders op VUmc-internetsite over wervelkolomchirurgie.
http://www.vumc.nl/afdelingen/orthopedie/zwaartepunten/Wervelkolom/

Orthopedische afwijkingen bij spasticiteit (cerebrale parese)
Spasticiteit (tegenwoordig spreekt men liever van cerebrale parese) is het gevolg van blijvende schade aan de hersenen die voor de eerste verjaardag van het kind is ontstaan.

De veranderingen in de spierspanning hebben gevolgen voor de stand van heup, knie en voet. Wanneer de beweeglijkheid van een gewricht sterk is verminderd, spreekt men van een contractuur. Vaak hebben deze afwijkingen gevolgen voor het functioneren van het kind.

In nauwe samenwerking met de afdeling revalidatiegeneeskunde (prof. Becher worden de effecten van deze contracturen op de manier van lopen (het 'gangbeeld') beoordeeld. Daarbij wordt gebruikgemaakt van een gecomputeriseerde analyse van het lopen.

Bij ongeveer de helft van de kinderen met een cerebrale parese kan een orthopedische operatie of andere ingreep verbeteringen opleveren in het staan en/of het lopen.

Betrokken disciplines
Klinische disciplines: revalidatiegeneeskunde, gangbeeldlaboratorium.

Obstetrisch plexus brachialis letsel (OBPL)
Dit ontstaat wanneer tijdens de geboorte het zenuwvlechtwerk naar schouders, arm en hand (de zogeheten plexus brachialis) beschadigd raakt. OBPL geneest bij ongeveer 80 tot 90 % van de kinderen spontaan binnen drie tot zes maanden. De overige 10-20 % van de kinderen houdt afwijkingen.

Deze bestaan uit een combinatie van verlamming en vergroeide gewrichten (contracturen), meestal rond de schouder en pols. Binnen Nederland worden deze kinderen op drie plaatsen medisch begeleid, waaronder in VUmc. In samenwerking met de afdelingen neurochirurgie, revalidatie en plastische chirurgie worden deze kinderen beoordeeld en wordt de haalbaarheid van functieverbeterende chirurgie onderzocht.

Meer informatie over dit onderwerp kunt u op de VUmc-internetsite vinden bij neurochirurgie.

Betrokken disciplines
Klinische disciplines zijn neurochirurgie, plastische chirurgie en revalidatiegeneeskunde.

Standsafwijkingen van ledematen
Door uiteenlopende oorzaken kan de stand van arm(en) of been (benen) afwijkend zijn. Bij sommige patiënten zijn de afwijkingen aangeboren, bij anderen in de loop van het leven ontstaan. Dat laatste kan bijvoorbeeld het gevolg zijn van neurologische aandoeningen, stofwisselingsziekten, aangeboren of laat gevolg van een letsel.

In alle gevallen is het doel van de behandeling om te zorgen dat de betreffende ledematen weer zo goed mogelijk functioneren. De analyse en indicatiestelling voor chirurgie kan plaatsvinden in samenwerking met de revalidatie, kinderneurologie en kinder nefrologie (voor de patiënten met stofwisselingsziekten).

Complexe problematiek bij klompvoet.
Klompvoet (de medische term is pes equinovarus, PEV) komt regelmatig (1/1.000 geboorten) voor. In VUmc beoefenen wij naast de operatieve methode ook de Ponseti-methode.

De diagnostiek en behandeling bij PEV in samenhang met andere lichamelijke afwijkingen kan moeilijk zijn. Men spreekt dan van een syndroom. Deze patiënten worden vaak verwezen naar een gespecialiseerd centrum zoals VUmc. Ook patiënten met een klompvoet die na behandeling elders toch weer problemen veroorzaakt, komen naar onze polikliniek.

Betrokken disciplines
Klinisch betrokken discipline is de revalidatiegeneeskunde, omdat veel van deze kinderen ook andere aandoeningen hebben.